De Bosbeskapel

ZWO

Berichten van de ZWO commissie

Kindertehuis Sarana - Sri Lanka

Inleiding

In het voorjaar van 2006 ontmoette een lid van onze ZWO-commissie Carla de Vries en Huub Molenaar tijdens een vakantieweek. Zij bleken ook in de Vruchtenbuurt te wonen en waren vol van hun ervaringen in Sri Lanka. Na de tsunami, die eind december 2004 vanuit Indonesie dood en verderf zaaide in verschillende gebieden van Azie, zijn zij naar Sri Lanka getrokken om daar de helpende hand te bieden, Via-via kwamen ze bij een kinderhuis terecht. Na een eerste opknapbeurt bleek dat het kinderhuis meer hulp nodig had voor de begeleiding van bewoners en verdere renovatie van het gebouw.

Terug in Nederland richtten Carla en Huub tesamen met twee andere vrijwilligers uit Nederland de stichting Dutch-Lanka Friendship Foundation op om het kinderhuis structurele steun te kunnen bieden. Een aanal leden van de ZWO-commissie heeft in het najaar van 2006 een bezoek aan Carla en Huub gebracht. Zij raakten ook enthousiast en dan met name over de menselijke maat van dit project. De bewoners van een kinderhuis een zinvollere dagbesteding bieden en hen stimuleren in hun mogelijkheden. Hierna heeft de ZWO-commissie besloten deze stichting éénmalig financieel te ondersteunen.

In 2007 wil de ZWO-commissie via verschillende acties waar de gehele gemeente van de Bosbeskapel bij betrokken zal worden, € 5000,- op halen. Dit ter renovatie van het dak van het kinderhuis Sarana. Wilt u onze actie steunen, maak dan geld over naar rekeningnr. 7654099 t.n.v. wijkdiaconie Bosbeskapel , onder vermelding van 'Sarana onderdak'

Onderstaand artikel geeft meer informatie over het kinderhuis. Bent u geinteresseerd in het hele verhaal, bekijk dan de website van de stichting op www.dlff.nl

Sarana Children's Home

Sarana Children's Home, opgericht in 1970, ligt even buiten het dorpje Uhana, zo'n 30 kilometer van Ampara, de hoofdstad van het gelijknamige district in het oosten van Sri Lanka. Het biedt onderdak aan circa 30 bewoners. Het huis wordt niet door de overheid gesubsidieerd en is daarmee afhankelijk van inkomsten van buitenaf.

Sinds dertien jaar is de leiding van het huis in handen van een directrice. Daarnaast is er een kokkin. De directrice heeft een achtergrond als verpleegster. Verder heeft zij een eenjarige opleiding voor het managen van een weeshuis gevolgd. De werkzaamheden van de directrice bestaan voornamelijk uit ?toezicht houden? en ervoor zorgen dat de bewoners dagelijkse werkzaamheden uitvoeren, zoals kleren wassen, vegen, eten uitdelen, planten water geven. Verder ontvangt de directrice de families die de lunch voor de bewoners komen brengen (de lunch wordt voornamelijk verzorgd door de bewoners van en rond Uhana) en doet zij de administratie ten behoeve van het huis.

In het verleden zorgde een (rijke) lokale geldschieter voor de basisvoorzieningen als eten en onderdak.

De directrice wordt gecontroleerd door/staat onder toezicht van een commissie van circa 30 personen. Dit zijn voornamelijk plaatselijke geldschieters of anderszins betrokkenen. Alle voornemens en besluiten die het huis aangaan moeten aan deze groep worden voorgelegd en door de leden worden goedgekeurd.

Veel bewoners van Sarana zijn geestelijk, dan wel lichamelijk of meervoudig gehandicapt (Downsyndroom, autisme, spasme). Enkele bewoners kampen met depressiviteit. Daarnaast is er een groep licht gehandicapten (met leesproblemen, met een verminderd gezichtsvermogen). Van verschillende bewoners is bekend dat zij in het verleden geconfronteerd zijn met seksueel misbruik, c.q. incest. Verder zijn er drie normaal begaafde, schoolgaande meisjes van tussen de 15 en 18 jaar. Tot slot wonen in het huis een broer en zus, samen met de directrice. De broer studeert en werkt buiten het huis.

Situatie begin 2005

Begin 2005 bevindt Sarana Children's Home zich in een deplorabele toestand: haveloos en verveloos, vuil. Door het ontbreken van (de juiste) behandeling is de fysieke ontwikkeling van sommige gehandicapten achtergebleven, enkele anderen worden opgesloten gehouden in een kamer en mogen daar slechts af en toe uit. De overige bewoners doen gedurende enkele uren van de dag hun dagelijkse werkzaamheden, de overige uren worden zittend op de (stenen vloer van de) veranda doorgebracht. De onderlinge verhouding tussen de bewoners is goed. Uit deze situatie blijkt dat de hoogst noodzakelijke dagelijkse zorg geboden wordt, maar dat er weinig tot geen kennis is van en ervaring met (de ontwikkeling van) gehandicapten in en rond Sarana, ook niet bij de directrice.

De gehandicapten hebben de afgelopen jaren een aantal plaatselijke 'teachers' gehad, voornamelijk jonge vrouwen, die na verloop van tijd vertrokken omdat ze trouwden of zwanger werden. Het is onduidelijk welke ervaring en kennis over gehandicapten zij hadden.

Ontwikkelingen sinds maart 2005

Sinds maart 2005 is, door de aanwezigheid van deskundige vrijwilligers, de nadruk op de begeleiding van de bewoners komen te liggen: op sport en spel, op creatieve ontwikkeling en op cognitieve mogelijkheden. Dit leidde al snel tot zichtbare verbeteringen in hun gedrag en 'levenslust'. Verder zijn in de eerste maanden kasten en materialen (knutsel-, schilder-, sport- en spelmateriaal) aangeschaft, is kleding gekocht en voor elke bewoner een koffer om eigendommen in op te bergen. Daarnaast is Sarana Children's Home schoongemaakt en is meubilair geverfd, is metselwerk gedaan, zijn speeltoestellen hersteld. De kosten hiervan hebben de vrijwilligers uit eigen middelen gefinancierd.

Doelstelling DLFF

Statutair heeft de stichting als doel:

Het bieden van onderdak, educatie, verzorging en ontwikkelingsmogelijkheden in de ruimste zin van het woord, ten behoeve van de bevolking op Sri Lanka, zulks in het kader van de armoedebestrijding en verbetering van de leefomstandigheden op Sri Lanka, en voorts al hetgeen met een en ander rechtstreeks of zijdelings verband houdt of daartoe bevorderlijk kan zijn, alles in de ruimste zin des woords.

Meer concreet werkt DLFF momenteel voor Sarana Children?s Home in Uhana, Ampara. Afhankelijk van de ontwikkelingen en voor zover passend in de statutaire doelstellingen kan besloten worden in de toekomst ook andere projecten of tehuizen onder de hoede te nemen.

Activiteiten DLFF in Nederland

1. Ondersteuning vrijwilliger(s)
2. Fondsenwerving
3. Publiciteit

Activiteiten DLFF in Sri Lanka

Sinds 1 december 2005 is één van de leden van DLFF voor tenminste één jaar gestationeerd in Sarana Children's Home. Zij is als projectmanager verantwoordelijk voor drie activiteiten, te weten:

1. het dagelijkse activiteitenprogramma
2. medische en tandheelkundige zorg
3. toekomstmogelijkheden normaal begaafde meisjes.

Behalve deze taken is de projectmanager verantwoordelijk voor:

- Het leggen en onderhouden van contacten met plaatselijke en internationale organisaties die zich richten op gehandicapten en die in welke vorm dan ook een bijdrage kunnen en willen leveren aan Sarana;
- Het onderhouden van het contact met het comité ¤at toezicht houdt op Sarana Children's Home;
- Het aantrekken en begeleiden van lokale medewerkers;
- Het verstrekken van informatie aan de stichting DLFF over de dagelijkse gang van zaken in Sarana e.o.

Persoonlijke impressie van projectmanager Natalie, oktober 2006

Het is te veel. Het gaat misschien te snel. Moeilijk te bevatten dat, in mijn ogen al lang vergeten gebeurtenissen, zulke kleine wonderen kunnen omvatten. Wat is de tijd gevlogen en wat is hij nog lang niet achter mij.

Ineens zie ik in dat ik een kleine drie weken te gaan heb met de 'kinderen', met de herinneringen en gebeurtenissen van het afgelopen jaar. Zoveel wat ik geleerd heb maar vooral heb mogen ontvangen. Alleen omdat ik een keuze heb gemaakt, een stap heb gewaagd en in het diepe ben gesprongen. Misschien ben ik nog nooit in mijn leven zo mooi opgevangen en zo zacht neergekomen. De wanhoop en frustratie (zo nu en dan) vallen in het niet bij alle warmte, liefde, het verdriet en de oprechtheid die deze mooie meiden en twee mannen mij in Sarana hebben laten zien. Diepe halen van verdriet, dikke tranen, gebroken harten, een kracht, een oprechtheid en een gretigheid heb ik mogen aanschouwen. Een handkus door de lucht die tegen het hart wordt gedrukt. Een gebroken Engels van jonge vrouwen die de drempel van hun instituut, hun thuis amper zijn overgekomen. Maar na een jaar spreken ze woorden en soms zinnen in een taal die zij niet eerder hebben gehoord. En dan ook hun sprong in het diepe. Mij hun hart laten zien, hun gevoelens met mij delen, een arm om mijn middel, een glimlach en hun emoties. Dat is het mooiste geschenk.

Het voelt ook breekbaar, kwetsbaar in mijn ogen omdat ik tevens bang ben voor wat komen gaat. Ga ik ze niet te veel teleurstellen bij mijn vertrek, heb ik hen niet te veel gegeven en neem ik dat niet ineens weg bij vertrek volgend jaar? Heb ik hen geen beloftes gedaan die ik niet kon en kan waarmaken? Een wereld laten zien om hem ineens weg te nemen?

Afscheid, alles staat nu even in het teken van afscheid nemen. Het afgelopen jaar stond in het teken van continu afscheid nemen. Dat hoort bij dit werk. Alles went zeggen we, maar ik weet niet of het went. Elke keer doet het even pijn, maar het leven gaat door. Oude herinneringen worden vervangen door nieuwe. Ik ga twee maanden in Nederland proberen het afgelopen jaar een plekje te geven. Elke dag een nieuwe herinnering opdoen om die de volgende dag weer te vervangen door een nieuwe. En in 2007 mee te nemen naar Sri Lanka.

Geniet van het leven, we zijn er maar even...

Nathalie

Terug naar de ZWO-homepage